Barcelona: we made it!

Dag lieve Lily,

Een maand geleden zijn we vertrokken uit Dendermonde, maar hier zijn we dan: Barcelona!

img_7145

Dankzij de schoonbroer van je lieve meter Annelies kunnen we bij kennissen in Barcelona slapen. David is de perfecte host en zijn konijntje Lancelot is je grote vriend. De automatische stofzuiger robot is daarentegen vijand nummer 1. Als die aanspringt, cross je meteen in mijn armen. Stiekem geniet ik wel van die aandacht want jij onafhankelijke meid geeft niet veel knuffels, maar als de robot zoeft dan klamp je je zo erg vast aan mij en vergeet ik even hoe warm Barcelona eigenlijk is.

De eerste dag slapen we uit. Tot 8.25u 😉 In een bed! Zalig! In de namiddag gaan we in de hippe buurt Sants op wandel. Er is veel straatanimatie en street art. Als je de mega schuifaf op de metalen draak ontdekt, moet ik je steeds weer gaan “redden” want die glijbaan is gloeiend heet en ziet er echt veel te snel uit. Dit stuit op veel protest want jij snapt natuurlijk niet waarom het niet mag.

In de late namiddag gaan we naar het overbekende voetbalstadion Camp Nou. ‘T is te zeggen, we gaan naar de speeltuin vlak naast het stadion. Barcelona bezoeken Lily-style is net iets anders dan de normale toerist uithangen. 😬

Het is echt warm. Zelfs de locals klagen over de zwoele temperaturen. Ik voel me best uitgeblust en als ik eerlijk ben, kijk ik er enorm naar uit om naar het koelere België te gaan en in mijn eigen bedje te slapen. Of jij dat even leuk gaat vinden is nog maar de vraag. Al een maand slaap jij lekker bij mij, in de tent of in mijn armen in bed. Ik zie het dus al voor mij dat jij thuis niet meer in je eigen spijlenbedje zal willen slapen.

Wat ga je denken als we ineens terug thuis zijn? Ga je alles nog herkennen? Zal je enthousiast zijn? Zal je beseffen dat de trip voorbij is? Ik weet alvast dat je blij gaat zijn om nonkel Michel terug te zien, jouw lieve peter. Toen we vorige week even hebben geskyped met hem, barstte je in dikke tranen uit. Ik was er zelf even van onder de indruk: die herkenning en dan het gemis…  eigenlijk wel enorm schattig maar ook zo aandoenlijk. We hebben toen maar snel Skype ingeruild voor een normaal telefoontje en toen waren de traantjes weer snel weg.

1012.7km op de teller en op dag 2 in Barcelona halen we ons stalen ros nog eens boven voor een stadstoer van 12km! Het is vandaag 25 augustus, de dag waarop ik twee jaar geleden voor het eerst je hartslag hoorde en ook de dag waarop 15 jaar geleden mijn mama overleed na een strijd tegen kanker. Elk jaar proberen we op deze dag iets moois te doen om haar te herinneren. Dit jaar was het aankomen in Barcelona na een ellenlange fietstocht om alleenstaande mama’s te helpen. De symboliek is duidelijk en ik ben ingetogen trots dat het ons gelukt is. Bovenal voel ik me opgelucht dat er niets is gebeurd onderweg en we nooit in problemen zijn gekomen. We vieren deze dag dan ook in stijl en denken aan onze familie en vrienden bij de Sagrada Familia.

img_7138img_7133

Familie, daar draait alles toch om. Soms gaat het niet altijd even gemakkelijk, raken we het noorden kwijt of in jouw geval leer je zelfs nooit de andere helft van je familie kennen. Het is jammer dat dit gebeurt en hoe hard we ook proberen, soms is loslaten de enige weg vooruit en moet men accepteren machteloos te zijn. In ontwikkelingswerk is dat niet anders. Je kan alleen maar helpen als mensen geholpen willen worden.

Op deze trip hebben we kunnen rekenen op een sterke achterban: opa checkt elke dag waar we zijn. Hij volgt ons zelfs op strava (niet dat hij iets snapt van de app, maar toch heeft hij ons al kudo’s gegeven: hippe opa toch!), nonkel Michel babbelt trots over zijn zotte zus als hij de kranten contacteert om ons met wat PR te steunen. Tante Lalie houdt zich kranig en is bezorgd als wij op de baan zijn. En dan is er de nog de Lily Family! Mammie Janine en dochter Leen horen graag of het goed gaat met ons. Ludovik, Jonathan en Hanne genieten met ons mee aan de telefoon en hebben ons al meer dan eens uit de nood geholpen met praktische beslommeringen omtrent camping en vervoer. De lieve berichtjes en telefoontjes van je meter Annelies stuwden ons vooruit. En dan zijn er nog zoveel vrienden en kennissen die ons een duwtje in de rug hebben gegeven zodat we elke dag konden blijven doortrappen. Zo zie je maar lieve Lily: familie wordt in je schoot geworpen, maar kan je ook uitbreiden door je hart open te stellen en lief te hebben. Dat kan jij zo mooi! Als ik zie hoe onverschrokken jij nieuwe uitdagingen aangaat en hoe je wildvreemde mensen benaderd en in je hart sluit, dan voel ik me klein. Je doet alles graag zelf en sleurt mij mee in je kielzog. Ik bepaal misschien wel de richting, maar jij maakt onze reis zo mooi en daardoor groeit onze familie. Dat is wat we met Lily.care willen doen: een familie zijn voor andere alleenstaande mama’s in het armere zuiden. Niet groot, maar klein, gericht en duurzaam. Het gaat niet om “geld” geven, het gaat om hulp bieden en dat kan vaak ook zonder centjes, als vrijwilliger, met raad en daad.

We hebben nu al iets meer dan 3000€ opgehaald met onze gedurfde fietstocht. Als we thuis zijn ga ik de precieze optelsom maken en misschien komen er nog een paar “you did it” donaties binnen.  💪🏼 Sponsoren kan nog steeds via http://www.gofundme.com/lily-care of via normale overschrijving op BE29 4056 0759 1964 (KREDBEBB).

Nu is het nog even zweten in het warme Barcelona. Een stad die recent sterk werd opgeschrikt door terreur. We hebben een eerbetoon gebracht op de Ramblas en de stad brengt alles in gereedheid voor een grote mars voor verdraagzaamheid.

Onze laatste avond in Barcelona verloopt hectisch en gaat gepaard met heel veel voorbereidingswerk voor onze terugvlucht naar België. img_7171Niet alleen moet ik alle vuile (én stinkende!) was verzamelen, alles moet ook in 1 zak en de fiets moet worden ingepakt in bubbelplastiek. We kopen alles in de Chinese winkel om de hoek. Het is een echte kids trap en jij kan maar geen afscheid nemen van een kleurrijke strandbal. Ik geloof dat we die ook maar moeten meenemen op de vlieger morgen 🙈

Nog één nachtje slapen en we zijn thuis, spannend!

Mama***

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s